Zekeriya EKİNCİ yazdı: CORONAVIRUS VE ÖZYÖNETİM

Coronavirus tehlikesinden kurtuluş, anamalcı sistemin yerini, bireyin kendi güçlerini toplumsal güçler olarak gördüğü ve örgütlediği, ancak toplumsal gücü bir siyasal güç olarak kendisinden ayırmadığı zaman sağlanabilecektir.

Maddi üretim alanında özgürlük, üretenin yönetimde yer almasıyla gerçekleşebilir. Ortaklaşa üretimde bulunan kişiler doğayla olan karşılıklı ilişkilerini rasyonel biçimde ve insan doğasına en uygun ve layık koşullar altında düzenler. Böyle bir düzenleniş, mutasyon olgusunu gerekli görmez, aksine engeller.

O halde somut şartlara uyumlu bir özyönetim gereklidir.

Özyönetim, emekçinin bireysel ya da kamusal işletmelerde temel karar alma sürecine doğrudan katılımı demektir. Dahası; toplumun belli bir kesiminin tekeline aldığı üretim araçlarının toplumun hizmetine alındığı, teknik faaliyetlerin üretenin denetiminde olduğu demokratik bir örgütlenmedir. Ve dahası; yaşamın eğitim, kültür, bilimsel araştırma, sağlık hizmetleri gibi alanlarda hem üretenin hem de bölge düzeyinde örgütlenmiş konseylerin belirleyici kararlar verebilmeleri durumudur.

Özyönetim, baskılı bir yönetimin yıkılması, yerine bir başka baskılı yönetimin getirilmesi olarak algılanmamalıdır.

Özyönetim, anamalcı sistemin koruyucusu devletin siyasal bürokrasisi ile güç bir potansiyele dönüşmüş olan profesyonel siyasete son vermedir. Serbestçe seçilen özyönetim üyeleri seçmenden sorumludur, görevden alınabilir, rotasyona tabii tutulur ve en önemlisi maddi ayrıcalıklardan yoksun bırakılır. Görev almada özverili çalışma esası vardır.

Özyönetim, somut şartların tahlilinde yeni bir demokrasiyi zorunlu kılar. Bu yeni demokrasi siyasetle sınırlı olmayacak, ekonomik ve kültürel alanlarda yayılacak, merkezi yapı yetki devrine dayalı tutulacaktır. Böylece siyasal partilerin işlevsel yapıları, bilgiye dayalı olarak, kendiliğinden silinip gidecektir.

Ulusal hakların belirlenmesi, hak, hukuk ve bilimsel düşünce çerçevesi içinde ulusun kendisine bırakılacak, toplumun kaderini belirlemesinde müdahele hakkı olmayacaktır.

Geleneksel siyasi partilerin anamalcı sistemin emir eri olmasının sona ermesi, insana ve doğaya aykırı rekabetçi mal üretimini de sonlandıracaktır. Özellikle kâra dayalı rekabetin sona ermiş olması, doğa ve insan yaşamının korunmaya alınmasını beraberinde getirecektir. Bilim öldürmek için değil, daha rahat yaşatmak için toplumsal yapının olmazsa olmazı olacaktır.

Özyönetim -insan ve doğa yaşamına dair- baruttan sonra nükleer, nükleerden sonra virüs gibi tehlikelere “hoş geldin!” demeyecektir.

Bize bizi hatırlatan coronavirus ve benzeri tehlikelerin yaşam çizgisi, toplumsal üretim sürecinin tüm gizemini kapsayan üçlü formülün (sermaye-faiz, toprak-toprak rantı, emek-ücretler) çözümüyle orantılı olduğu görülmelidir artık. Formülün çözümü özyönetimdedir. Yoksa “#evdekal!” çağrılarını daha çok duyar kulaklarımız!