Serdana Serokê Herêma Kurdistanê Mesûd Barzanî bo Cîzîreyê wekî beşek ji Sempozyûma Mele Cîzîrî wek sînyalek biryardar li dijî dewlet û Öcalan xizmet kir, yên ku hewl didan pêvajoya xiyanetê ya 27ê Sibatê rewa bikin.
Di hin derdorên Kurdî de jî rexne li Birêz Mesûd Barzani hatine kirin. Mînakî, axaftina wî di bin ala Tirkiyê de, silavên wî ji Öcalan re, û piştgiriya wî ji bo pêvajoya aştiyê. Kurd di dîrokê de bi berdewamî ji ber ku bi awayekî dîplomatîk tevnegeriyan û polîtîkayên baş bicîh neanîn winda kirine. Bi gotineke din, Kurdan li ser maseya danûstandinan ji şer bêtir winda kirine. Ji ber vê yekê, divê Kurd bi awayekî siyasî mijûl bibin û nermbûn nîşan bidin da ku polîtîkayeke baş bişopînin û bigihîjin armancên xwe.
Siyaset mîna lîstikeke satrancê ye. Mîna satrancê, divê mirov hem tevgerên xwe û hem jî yên dijmin hesab bike û pêşbînî bike. Her lîstik li gorî qaîdeyên xwe tê lîstin. Wekî din, windakirin pir hêsan e. Siyaset bi xwe li ser derew û xapandinê hatiye avakirin. Eger hemû cîhan vê siyaseta derew û xapandinê li gorî berjewendiyên xwe yên neteweyî dilîze, divê Kurd bi nîşandana nermbûnê û parastina berjewendiyên neteweyî yên Kurdistanê bi ser bikevin. Tirk hezar (1000) sal in bi vê rêbazê Kurdan dixapînin. Siyaseta rastîn bi nermbûnê bi ser dikeve.
Barzanî armancên PKKê, Öcalan û dewleta Tirk ji me bêtir fam dike û dizane. Lêbelê, Birêz Barzanî siyasetmedarekî tecrûbir e û divê bi dîplomatîk tevbigere. Di Şeref Xan, Şerefname de, ew dibêje ku Kurd bê dewlet in ji ber ku ew ne wekî Tirkan hişyar û nerm in.
Ya girîng bandora neteweyî ya serdana Kek Mesûd Barzaniyê ya Cîzreyê li ser gelê Bakurê Kurdistanê ye. Hem dewlet û hem jî derdorên PKKê ji vê serdanê aciz in. Ji bo sedemê, Barzaniyê dixwaze welatparêziya Kurd geş bibe da ku neteweya Kurd bibe dewleteke serbixwe. Ne PKK û ne jî dewleta Tirkiyê mezinbûna welatparêziya Kurd naxwazin.
Gelê Cîzreyê, bi evîn û coşa xwe, Serok Barzanî bi alên Kurdistanê pêşwazî kir, û nerazîbûna xwe ya li hember "pêvajoya 27ê Sibatê" ya Tirkiyeyê, ku bi rêya Öcalan hate kirin, nîşan da û ku ruhê Melayê Cizîrî careke din li ser axa Kurdan geş dibe.
Beşdarbûna Kek Mesûd Barzanî di sempozyûma Melayê Cizîrî de nîşana ji nû ve derketina ruhekî neteweyî yê dîrokî û rêbertiya neteweyî ya Kurd bû, serdemek ku ji Bedirxan heta Şêx Ubeydullah, Mele Mistefa Barzaniyê û kurê wî Mesûd Barzanî hemû serokê kurdan jê berê derbas bûye. Hêza tevgera neteweyî ya Kurd nîşanek eşkere ye ku polîtîkayên wêrankirin, komkujî û tirkkirinê yên ku dewleta Tirk û PKK 50 sal in bi hev re dimeşînin, têk çûye.
Piştî qirkirina bi hezaran ciwanên Kurd ên radîkal di "Şerê Xendekê" de ji aliyê dewlet û Öcalan ve, baweriya gelê Kurd bi PK kêm bû û piştgiriya wan paşve çû, ku ev yek bû sedema hilweşandina di şerê qirêj ê ku ji aliyê PKK ve dihat meşandin de. Di encama guhertinên li Rojhilata Navîn de, dewlet, ji bo ku Öcalan di qada siyasî de rewa bike, bi "Deklarasyona 27ê Sibatê" dest bi pêvajoyeke xiyanetkar kir. Dewleta kolonyalîst a Tirk xwest ku Dewleta Federal a Başûrê Kurdistanê tevlî vê pêvajoyê bike. Hem Birêz Mesûd Barzanî û hem jî rayedarên hikûmeta Başûrê Kurdistanê piştgirî dan pêvajoya jiholêrakirina PKKê. Her çend hin xalên ku werin rexnekirin hebin jî, jiholêrakirina PKKê ji bo hemû Kurdan sûdmend e. Berpirsên hikûmeta Başûrê Kurdistanê dizanin ku ev pêvajo siyasetek e ku armanc dike destkeftiyên Kurdan li Rojavayê Kurdistanê ji holê rake. Ji ber vê yekê, wan piştgirî nedan Öcalan û dewletê di jiholêrakirina van destkeftiyên li Rojava de. Wan qet piştgirî nedan devleta Tirk; berevajî vê, wan alîkariya Rojavayê kir. Li vir em rastiya siyasetek nerm û dîplomatîk dibînin.
Dema ku di cîhana îroyîn a globalîze û dîjîtal de siyaset tê çêkirin, girîng e ku hemî hevsengî û guhertinên gerdûnî li ber çavan werin girtin. Bi vê yekê, karanîna zimanê rast ji bo şert û mercan û çêkirina siyasetê li gorî qaîdeyên qanûnî yên nerm, serkeftina demdirêj garantî dike. Rêveberiya Başûrê Kurdistanê vê yekê bicîh tîne. Ger hin xeletiyan wan jî hebin, ev jî normale.
Bi hatina Birêz Mesûd Barzaniyê li Cîzreyê, me dît ku dijminatiya li hember Kurdan çawa xwe nîşan da. Derewên kesên ku "biratiya gelan, biratiya olan" digotin eşkere bûn. Em û ew dizanin ku em ne bira ne, û em nikarin bi hev re bijîn. Di encama wêrankirina ku ji hêla PKK û dewleta Tirk ve li Bakurê Kurdistanê hatiye kirin, niha têkoşînek çekdarî ya alternatîf tune. Lêbelê, ew ê bi şêwazek nû ya têkoşînê, têkoşîna neyekbûna siyasî û sivîl bi avakirina modelek alternatîf, di rêya serxwebûnê de berdewam bikin.
03ê Kanûnê 2025
Yorum Yazın