“Kürt meselesi nedir?” başlığı çok sıradan ve klişe bir başlık, farkındayım, ‘Amerika yeni mi keşfediliyor?’ diye bir soru da akla gelebilir, haklısınız, ama gelin bu soruyu farklı bir açıdan, sosyete gözüyle değerlendirelim!
Sosyeteye bu soru sorulduğunda muhtemel cevap şudur:
“Kürt meselesi mi, o da ne ayol, kıro musun sen?”
Şimdi kıro olan sosyete mi yoksa sen misin ama soruya soruyla cevap alırsın sosyeteden, o da küçük düşürücü ve aşağılayıcı bir soruyla…
Konuya böyle girmemin nedeni Türkiye’de devleti yönetenlerin Kürt meselesine yıllardır verdiği cevap da hep sosyete cevabı olmuştur; DEM Parti’ye verilen cevap da böyledir, Öcalan’a da Ahmet Türk’e de ‘kardeşim’ dedikleri Kürt çobana da…
Mesela Ahmet Türk’e bugüne kadar Kürt meselesiyle ilgili dayatılan hep şu olmuştur:
“Hazır soyadın da Türk, o zaman ‘ne mutlu Türküm diyene’ de mutlu yaşa, ha olmadı git hapiste yaşa!”
Öcalan’dan istenen de budur:
“Hani sen vakti zamanında ülkeye hizmet edeceğim demiştin ya hadi buyur ‘ben ülkeye ihanet ettim’ de örgütü de dağıt, hapisten kurtarıp sana yaşam umudu sağlayalım, aksi halde idam geri gelir!” (İdamın geriye doğru işlemeyeceğini bildikleri halde yine de derler)
DEM Parti ise bu sosyete siyasetçiler için yok hükmündedir:
“Bunlar da kim ayol Ankara’ya gelmişler, bozuk bir Türkçeleri var. Arada bir de bilinmeyen bir dilden her hal küfür falan ediyorlardır, atın dışarı atın, bölücü bunlar!”
Bu sosyete yaklaşım Kürt çoban için de geçerli, Kürt çoban, “Türküm” dediği müddetçe kardeştir onlarla, aksi durumda “bölücü” kategorisinde yerini alır, ilk fırsatta ya hapsi ya da mezarlığı boylar…
Anlayacağınız her halükarda bu sosyete siyaseti için Kürt’le kardeşlik, Türk olmaktan, yani kendi kimliğini inkâr etmekten geçer. “Kürt meselesi” ise bunlara göre yoktur, tamamen emperyalistlerin uydurmasıdır!
Şimdi de şu soruya geçelim, Kürt meselesi sosyete ile çözülebilir mi?
Hani çözüm de çözüm diyoruz ya, bir bakalım;
Bir kere sosyete rahatına düşkündür, yerinden kıpırdatılmasından haz duymaz, İstanbul’da yağmur yağsın Ankara’daki saçlarım ıslandı der o derece incedir. (Siz buna hastalıklı da diyebilirsiniz)
Sosyete bencildir, kendinden başkasına yaşam hakkı tanımaz, kendine benzeyene göz kırpar, sırtı döndüğünde onun da gözünü oymak için planlar yapar.
Yan yana gelen bir grup sosyeteyi gördüğünüz yerden uzaklaşmazsanız “kötü bir koku geliyor” diyerek kendilerini bile yakmaktan çekinmezler.
Sosyete sorun sevmez, sorunsuz yaşamak için kendi aralarında kıyasıya bir mücadele verirler, bu nedenle sosyetik bir soruna dönüşürler.
Yani anlayacağınız; sosyetenin kendisi bir sorun yumağına döndüğü için ondan bir başka sorunu çözmeyi umut etmek sadece bir hayal!
Peki, ne olacak, bu işi çözecek birileri çıkmayacak mı?
Ben size yakın tarihten örnekler vereyim;
Sosyete her yerde aynıdır, Irak ve Suriye sosyeteleri de “kötü koku” sorununu çözemeyince emperyalist sosyete devreye girdi, sorunu çözüyormuş gibi yapıp, bu ülkelerdeki sosyetenin hem rahatını bozdu hem de petrol başta olmak üzere bütün bir ülke kaynaklarını himayelerine aldı. Sosyete azıcık rahatından taviz verse belki bugün emperyalist uçaklar o ülke semalarında uçmazdı!
Türkiye sosyetesi bunu görüyor ve biliyor mu, evet, görüyor ve biliyor; işte, size sosyetenin bir özelliği daha, bir sorunu gördüğü ve bildiği halde onu çözmek işine gelmediği için görmemiş ve bilmiyormuş gibi davranmak!
İşte bu nedene Türkiye’de Kürt meselesi yok sayılıyor. Yokmuş gibi davranılıyor.
O açıdan Türkiye’de bir Kürt meselesi varlığından ziyade, olaylara sosyete kültürüyle yaklaşım zihniyetinden söz etmek daha doğru olur kanısındayım.
Sosyete kültüründen normal kültüre geçmeden de bu işin kazasız belasız çözümü ne yazık ki mümkün görünmüyor.
Ekranları işgal eden proflar sosoyeteyi daha da gaza getirmek yerine ne zaman normal kültüre öncülük etmek için iki düzgün söz edecekler onu da ayrıca merak etmiyor değilim!
Yorum Yazın