Zekeriya EKİNCİ yazdı: KIYTIRIK PARTİLER VE YAPAY ETİKETLİ SOL

Kendimi bildim bileli yapay etiketli sol grupların ne anlattıklarını kendilerinin de bilmediği ve asla inanarak söylemediği laf salatalarını dinler dururum.

Yapay sol etiketli bu gruplar, dişleri kırık tarağa benzer. Eksik dişli tarak kendini her saçta kullandırır ama hiçbir saça şekil veremez. Tarağı kullananlar, saçla bıyığı da karıştırırlar nedense! Gerçi bizim toplumda bıyık tarama gibi bir alışkanlık da yok ya, hadi neyse!...

Partiler kıytırık, düşüncede görüntü yapay olunca ve buna meyilli kitle de bakıp görememe hastalığına yakalandığını sezemeyince memlekette beklenen siyasi muhalefet bir türlü oluşamadı gitti.

Sol düşüncede yeri kalmayanlar; felsefi, sosyal, kültürel ve hatta etik yapıda sapkın, boş ve gereksiz olduğu anlaşılanlar, hemen kıytırık bir büyük partide yerini alma şovunu gösterirler. Alkışlayarak kabul edenler, aslında kıytırık partinin daha da kıytırık bir hâl alacağını görmezden gelirler. İşlerine de gelir hani. Öyle ya, kıytırık birinin yeri ancak kıytırık birilerinin desteğiyle güvencede kalır.

Bazen düşünürüm: Sol düşüncenin en yaygın olduğu dönemlerde neden yapay etiketten oluşan bu kişilerin çoğalmasına izin verilerek deşifre edilmediler? Ya da neden zamanında Cumhuriyet gazetesini koltukaltında taşıyan, sol görüşlü bir dergiyi satın alan, parka ve spor ayakkabı giyen herkese sol düşünceli insan sıfatı verildi? Bu etiketin altı boştu. Kariyerizm, bilgide yetersizlik bu kişilerin tedavi görmez hastalığıydı.

Sol'un yapay etiket geçmişi Sovyet Devrimine kadar gider. Doğu Avrupa Marksist çizgiden sapmazken Batı Avrupa yapay etiketli sol’un örneği oldu. Doğu hedefine ulaşırken Batı yerinde bocaladı. Bocalama ve başarısız kalmanın nedeni, içinde yer aldıkları düşünceyi anlamama ve ne söylediklerini bilememelerinden kaynaklanıyordu, zira.

İnanç olmayınca yenilgi kaçınılmazdır.

Bizim yapay sol etiketliler gibi onlar da doğanın diyalektiğinden habersizdiler.

Doğa diyalektiğinde üç evrensel teorem vardır: Her türlü gelişmenin yasası olarak tez-antitez-sentez. Olumsuzlamanın olumsuzlanması; diğer bir deyişle evrimci değişikliklerin nasıl devrimci değişiklikler hâline geldiğini açıklamayı amaçlayan niceliğin niteliğe dönüşmesini temel alan bir diyalektik olgunun gerçekleştirilmesi zorunluluğu…

Yapay sol etiketli hiçbirinin bunu görme ve anlama becerisi olmadı ya da işlerine gelmedi.

Ne yaptılar?

Var olan rejimin kuram ve pratiğini "Bilimsel Dünya Görüşü" ilkeleri temelinde düzeltme projesi anlamına gelen revizyonizmin -biraz da oportünizmin- batağına saplandılar. Yoksa içinde yer aldıkları kıytırık partilerden en büyüğü olan ve altı oktan ikisi milliyetçilik ile devletçilik ilkesini savunma izahını nasıl yapabileceklerdi?!

Oysa bilimsel felsefeyi anlayabilmek için biraz çaba sarf edebilselerdi, felsefi revizyonizmin -biraz da oportünizmin- batağına saplanmadan gerçeği görebileceklerdi.

Gerçi, insan emekle evrimini gerçekleştirdiği gibi, değişim emek ister.

Her hâlükârda emek mücadelesini verdiğini söyleyen bu yapay etiketli sol grupların, işin içine etnik camiaların demokratik talepleri meselesi girince, en büyük düşmanlığı kendilerinin yaptığı bundandır.

Hele, her türden milliyetçiliğin özünde ırkçılığı barındırdığı gerçeği ortada dururken!

Peki, muhalefette bilimsel dünya görüşü doğrultusunda, demokrasi mücadelesi veren siyasi parti(ler) ve bileşenleri yok mudur?

Vardır elbette.

Önemli olan, bu “var” oluşu görebilmek ve sahiplenebilmektir.

Bilimsel dünya görüşüne sahip entelektüel aydınların, karanlıktan uzak yarınları hayal edenlerin, insan ve hayvan haklarına saygı gösterenlerin, çevre bilincine erenlerin, mistik masallarla uyutulamayanların, birlikte yaşam sevincini tatmak isteyenlerin, özgür yaşam ve kardeşlikten yana olanların, duruşundan asla taviz vermeyenlerin… yer alacağı platform, burası olmalıdır.

İnsan baskı gördükçe muhaliftir, zaten.

Gerisi, kıytırıktan -pardon!- üfürükten tayyare!...