Herhangi bir afet durumunda, yardım dağıtımları sırasında tanıklık etmişsinizdir mutlaka, insanlar birbirinin sırtına çıkar adeta, yardım paketini, malzemesini kim önce kapar yarışı başlar.
Kavgalarolur bu sefer de, afete uğrayanlar, bir de yardım dağıtımı sırasındabirbirlerini incitirler, yaşanan afetten daha kötü bir durum çıkar ortaya.
Başkale’deöyle olmadı ama…
23 Şubat’tayaşanan deprem nedeniyle, 10 kişinin hayatını kaybettiği, 60’tan fazla kişininyaralandığı, binlerce hayvanın telefolduğu, hayatın adeta darmadağın olduğu Başkale kırsalında yaşayandepremzedeler, takdirlik bir görüntü sergiledi.
Kimse yardımdağıtılan noktaya baskın yapmadı.
Tam tersineherkes kendi yerinde bekleyerek gelen yardımı kabul etti.
Kimisiuzatılan ikinci kumanyayı reddetti:
“Biz aldık,almayanlara verin” dediler.
“Kimineksiği var?” diye aralarında bir arayışa girdiler, herkes bir diğerine sordu:
“Neihtiyacınız var?” diye.
Şunu biliyormusunuz, bilmiyorsanız da ben söyleyeyim;
Hayırseverlerdengelen parayı aralarında bölüştüler.
Evet, üçkişiye, beş kişiye bir yerlerden para desteği geldiyse o üç kişi, beş kişi oparayı ceplerine atmadı, bir araya gelip, o parayı aynı akıbete uğrayankomşularıyla bölüştüler.
Birbirlerinikolladılar, birbirlerinin çadırlarını ziyaret ettiler, “aman ha yangın olur,çığ gelir, yabani hayvan olur” diye birbirlerini uyardılar.
En fazlakullandıkları bir söz de, “çocuklar üşümesin” oldu, birbirlerini en fazla bukonuda uyardılar.
Dağıntepesinden düzdeki medeniyete ne güzel bir mesaj değil mi?
Doğallık,insanlık, adalet duygusu, empati, özgüven, cesaret, takdirlik ne ararsanız varbu mesajda.
Bir eklemedaha yapmam gerekiyor;
Kadınlar…
Yardımmalzemeleri dağıtılırken saç saça baş başa olmalarını mı bekliyordunuz, hayır,onlar da aynı takdirlik duruşa eşlik ettiler, hatta yer yer öncülük ettiler;çocuklarını, eşlerini: ‘yabani’, ‘dağlı’, ‘eğitimsiz’ sözlerine kurbanetmediler.
Bir cümleyleizah edersem;
Başkale’de takdirlik depremzedeler vardı…
Mehmet GÜLER / VANMED
Yorum Yazın