"(...)Her şey zamanında güzel ve geçerlidir. Şunu unutmayın eğer zamanında sevgi göstermiyorsanız, onu bir tarafa atıp bir gün nasıl olsa oradan çıkarırım diyorsanız geçmiş ola."
İnsanın kendisi ile hesaplaşması
İnsan beyni acıları, sıkıntıları, hastalıkları, ölümü pek sevmez. Bu yüzden, bu işe dair alt tarafında bir bölge var, adına "amigdala" denilen.
Bu küçük bir bademe benzeyen bölüm sürekli sıkıntıları es geçer ya da hasıraltı etmeye çalışır, sanki acı, hastalık ve ölüm yokmuş gibi, hep ölümsüzmüş gibi davranır.
Bir çeşit gerçeği görmezden gelmektir bu. Beynin bu işleyişinden ötürüdür ki, o istenmeyen durum ortaya çıktığında panikleyip ürküyor insan...
Oysa yaşam düz bir çizgide ilerlemez. Yaşam sürekli inişli çıkışlı bir hat üzerinde ilerler. İnsan düşer kalkar, sıkıntılar mutluluklar hep vatdır...
Hızla gelip geçen bir ömür düşünün. Bir bakıyorsunuz bir yıl gelip geçmiş. Arkada buraktığınız zaman çoğalırken önünüzdeki zaman kısalmaya başlar. Bu telaşla ha bire bir yerlere doğu düşe kalka koşuyorsunuz, bir an önce varmak için. Bu esnada kendinizden de çok şey veriyorsunuz farkına varmadan.
Bi durun!.. Belli bir dönem ayağınızı gazdan çekin, biraz yavaşlayın ve bir muhasebe yapın. Nasıl bir ömür geçirdiğinize bir bakın, bir çetele çıkarın ve görün olan biteni.
Tıpkı bir gelir gider hesabı yapar gibi yaşamınızın muhasebesini yapmaya çalışın.
Kendisiyle Hasbihali İnsanın
Bir yılın (ya da daha fazladının) çetelesini çıkarmaya çalışın. Bu muhasebede beynin sol tarafı "gelirler", sağ tarafı "giderler" olsun. İyi ki ben şunu yaptım, iyi ki ben şununla evlendim, iyi ki şu mesleği seçtim, iyi ki sevgimi yakınlarıma verdim vb. bunları çoğaltabilirsiniz.
Bu taraf "iyi ki"ler tarafı… Beynin sağ tarafına bakın, burası ise "keşkeler" tarafı olsun.
Eğer aşka ve sevgiye yeterince zaman ayırmamışsanız, çocuklarınızla zaman geçirmemişseniz, ailenize gerekli alakayı göstermemişseniz, sevginizi yeterince belirtmemişseniz, destek olmanız gereken birine destek olmamışsanız, yapmamınız gereken bir şeyi yapmamışsanız, şunu yapmamışsanız, bunu yapmamışsanız…
Bütün bunlar KEŞKEler hanesine yazılır. Eğer yaptığınız “İyi ki"lerle "keşke"ler karşılaştırmasında keşkeler fazla çıkarsa berbat bir yıl berbat bir yaşam yaşamışsınızdır demektir.
Eğer İyi ki"ler ağır basarsa o zaman sürdüğünüz yaşam iyi bir yaşamdır.
Her şey zamanında
Her şey zamanında güzel ve geçerlidir. Şunu unutmayın eğer zamanında sevgi göstermiyorsanız, onu bir tarafa atıp bir gün nasıl olsa oradan çıkarırım diyorsanız geçmiş ola.
O bir gün geldiğinde, o sözcükleri attığınız yerden çıkardığınızda bir de bakmışsanız ki artık tedavülden kalkmışlar.
Tıpkı şairin dediği gibi, sarı bir lira gibidir ömrümüz, sandığın en değerli yerinde saklarız, gün gelip de oradan çıkardığımızda, bir de bakmışsanız tedavülden
Lao Tsu diyor ki
Parmak uçlarına basan, ayakta duramaz; kibirli yürüyen, mesafe kat edemez. Kendini öne çıkaran, dikkat çekemez; kendisini haklı gösterene kulak verilmez. Kendini övenler, takdir edilmez, dolayısıyla sürekli başarısıyla övünen, sonunu hazırlar.
Yaşam size sunulmuş bir armağandır, onun kıymetini bilerek yaşayın. Yaşamda acı da var mutluluk da. Mutlu olmak için, içinde bulunduğunuz andan daha iyi bir an olduğuna karar vermek için, beklemekten vazgeçin.
Mutluluk bir varış değil, bir yolculuktur, Yolculuğun kendisidir. Pek çokları mutluluğu insandan daha yüksekte ararlar, bazıları daha alçakta.
Oysa mutluluk insan boyu hizasındadır. Tabi şunu da unutmamak lazım: Eğer bir elinle mutluluğu istiyorsan öbüründe acıyı tutacaksın.
Nietzsche beni öldürmeyen acı güçlendirir diyor. Ve tabi bir şeye ulaşmak için illaki emek ve çaba gerekir. Cesaret, feragat ve irade gerekir. Kendinden daha büyük bir amaca adanmak gerekir.
Unutmayalım ki herkes şu ya da bu şekilde yaşar, önemli olan sana sunulmuş ömrü nasıl geçirdiğindir.
Bu macerada hiç düşmemek değil önemli olan, düştükten sonra ayağa kalkıp yola devam edebilmektir ve yolu gidilecek yere kurban etmemektir.
Yolun kendisi gidilecek hedef kadar değerlidir çünkü.
Ustaca yaşamında iyi yolculuklar...
Yorum Yazın