Mülkiye Tekin yazdı: Genç bir doktor adayının intiharı

Tıp öğrencisi Enes Kara'nın cemaat yurdundaki uygulamalar nedeniyle intihar ettiği haberleriyle karşılaşınca irkildim, içim acıdı, geleceğiyle daha hayal kurma aşamasındaki bir gencin intiharı hele anneler için öyle kolay ve sıradan bir vaka değil.

Bu genç doktor adayının intiharı dolayısıyla aklıma gelen hususlardan biri:

Gözlemlediğim kadarı ile günümüzde anne babaların çocukları ile ilgili eğitimlerinde iki aşırı uçta kalan şöyle dengesiz tutumları var:

Birinci tutum sahibi veliler,

kendileri zamanında her türlü haltı işlemiş, gençliklerinde bir çok yanlış iş ile iştigal etmişken, şimdi ömürlerinin şu son çeyreğinde biraz pişmanlık, biraz günah işleyecek zaman ve mecallerinin kalmaması ve biraz da utanma saiki ile çocuklarının acil, hızlı ve kesin bir şekilde sahabe kıvamında alim, gıpta edilen veli, mürşit, hızır, şehit ve kahraman olmalarını arzu ediyorlar.
 
Bu niyet ve iştiyak ile çocuklarını her türlü yönden maddi manevi olarak destekleme yoluna gidiyorlar.

İkinci tutum sahipleri ise, fakirlik, marabalık, ayıplanma kaygısı gibi nedenlerle kendi yaşayamadıkları, içlerinde bir ukde ve heves olarak kalan gösteriş odaklı refah, şımartan zenginlik, ölçüsüz eğlence gibi halleri çocukları hür ve azade bir şekilde doyasıya yaşasın istiyorlar.

Sonuçta bu iki davranış, aşırı koruma veya aşırı güven, pedagojiden uzak bakış, zorlama, baskı ve yönlendirme ortaya sağlıksız, mutsuz, kararsız ve dengesiz ürünler çıkarıyor.

Oysa her çocuk özeldir ve başlıbaşına birer ayettir. 

Onlar, üzerlerinde rahatça deney yapabileceğimiz kobaylar, hızlıca istediğimiz kalıp ve kıvam vereceğimiz akılsız, hissis ve duygusuz varlıklar değillerdir.

Bir domates fidesinin yetişmesi için bile, öncelikle sağlam tohum, toprak verimi ve gübreleme, yeterli süre gün ışığı ve uygun iklim şartları gerekiyor.

Elbette, bu tutum sahipleri dışında kendileri samimi, iyi ve duyarlı olan anne babalar da var. Evlatlarının daha iyi ve yararlı bireyler olarak yetişmeleri için gayret ve çaba gösteriyorlar.

Fakat bu 'neslin en doğru ve iyi yetiştirilmesi' hususu sadece ebeveyn ve aile tutumları ile de çözülemez.

Sonuçta,

Fertler, eğitim müesseseleri ve yönetimde karar mercilerinde bulunanlar olarak yaptıklarımız, yapmadıklarımız ve konuşulması gereken yerde konuşmadıklarımızdan da sorumluyuz..