"(...)Bugün, 10 Aralık Dünya İnsan Hakları Günü. İnsanlık, 75 yıl önce bu günü ilan ettiğinde umut yüksekti: Artık kimse dili, dini, ırkı, cinsiyeti nedeniyle hor görülmeyecek, öldürülmeyecek, aç bırakılmayacaktı. Ama geldiğimiz nokta, ne yazık ki bambaşka bir gerçekle yüz yüze getiriyor bizi."
Adem havvadan geldik
Böyle doğdu kardeşlik
Hani eleleydik
Nerde sevgi bağları
Nerde insan hakları
Duyun bu feryatları
Bitmiyor anaların
Çileli göz yaşları
Nerde insan hakları
Talan olmuş yurtları
Bitmiyor anaların
Çileli göz yaşları
......................
LAWO LAWO MAHSO, "NERDE İNSAN HAKLARI?"
Bugün 10 Aralık ."Dünya İnsan Hakları Günü"ve sabah Arabaya binerken radyoyu açtığımda çalınan ilk şarkıda Mahsun Kırmızıgül'ün seslendirdiği yukarıda sözlerivi alıntıladığım "Nerde İnsan Hakları?"şarkısı .
.....
Hep sorulan Fakat cevabı bir türlü verilemeyen bu soru zihnimde yankılanıp duruyor?
"Adem Havva’dan geldik, böyle doğdu kardeşlik
Hani eleleydik, nerde sevgi bağları
Nerde insan hakları?
Duyun bu feryatları…”
Bu dizeler, bir şiir değil sadece…
Bir çağrı, bir isyan, bir çığlık aslında.
Bugün, 10 Aralık Dünya İnsan Hakları Günü. İnsanlık, 75 yıl önce bu günü ilan ettiğinde umut yüksekti: Artık kimse dili, dini, ırkı, cinsiyeti nedeniyle hor görülmeyecek, öldürülmeyecek, aç bırakılmayacaktı. Ama geldiğimiz nokta, ne yazık ki bambaşka bir gerçekle yüz yüze getiriyor bizi.
*
DÜNYANIN ORTA YERİNDE KAN VE GÖZYAŞI
Bugün, başta Filistin olmak üzere dünyanın dört bir yanında çocuklar ölüyor.
Gazze'de bir bebek açlıktan can veriyor. Bir anne enkazın altında evladını arıyor.
Suriye’de savaş artık haber değeri bile taşımıyor.
Afganistan’da kız çocuklarının okula gitme hakkı gasp ediliyor.
Ukrayna'da siren sesleri masalları bastırıyor.
Ve biz burada, Türkiye’de, hâlâ insanın onuru, inancı, dili, düşüncesi üzerinden ayrıştırıldığı günlerden geçiyoruz. Kadın cinayetleri, mülteci çocukların sokakta kaybolan hayatları, eğitim hakkına ulaşamayan yoksul öğrenciler, sosyal medyada bile düşüncesini açıklamaktan korkan insanlar…
Peki, nerede bu insan hakları?
"Bedenler kurşun dolu
Durduran yok ki bunu
Gücü yeten yetene…
Nerde kardeş bağları?
İnsan hakları sadece diplomatik metinlerde yer alan bir temenni değil, yaşam hakkı başta olmak üzere tüm insanların onurlu ve adil bir hayat sürme hakkıdır. Ancak geldiğimiz noktada, dünyada egemen olan şey "hak" değil, "güç" olmuştur. O güç de hep mazlumun üstüne inmiştir.
*
ZULMÜN COĞRAFYASI YOK
Çocukların mezar taşlarının sayısı okullardan fazla olduğu bir çağda yaşıyoruz.
İnsan hakları gününü kutlamaya utanır hâle geldiğimiz bu zamanda, tek bir çocuğun gözyaşı bile insanlık için yüz kızartıcı bir vesikadır.
"Bitmiyor anaların
Çileli göz yaşları…"
O gözyaşı Filistin’de, Suriye’de, Hakkari’de, Ukrayna’da, Afganistan’da aynı tuzluluğa sahip.
Ağlayan her annenin feryadı aynı dili konuşur.
Ve her savaş, aslında barışın ihmal edilmiş bir şeklidir.
*
YENİDEN SÖYLEMELİYİZ:
Kadınlar öldürülmesin diye değil, özgürce yaşayabilsin diye mücadele etmeliyiz.
- Çocuklar, geleceğe dair korkuyla değil, umutla büyümelidir.
- Din, dil, ırk fark etmeksizin her insanın yaşam hakkı kutsaldır.
- İnsanlık, gözyaşını normalleştirmekten, savaşı kabullenmekten vazgeçmelidir.
"Dünyadaki bütün insanları
Gökkuşağının renkleri altında
Barışa, umuda, kardeşliğe
Davet ediyorum…"
Bu çağrıyı sadece bir şarkı sözü değil, bir vicdan manifestosu olarak görmeliyiz.
Çünkü artık ahlakın, insanlığın ve barışın sesi daha çok çıkmalı.
Çocukların kahkahası, bombaların sesini bastırmalı.
Ve “insan hakları” sadece bir gün değil, her gün konuşulmalı.
*
Son söz:
Bugün, şunu sormaktan vazgeçmeyelim:
“Nerde insan hakları?”
Ve cevabını sadece devletlerden değil, kendi vicdanımızdan da bekleyelim.
Çümkü:
Tenlerimiz ve Gözlerimiz Farklı Renkte Olsa da Akan
Gözyaşlarımızın Rengi Aynıdır....
Nureddin Şimşek
Yorum Yazın