"(...)Bilinen bir hikayedir. Latin Amerika sahillerinden birinde, adamın biri koşuyormuş. Bir de bakmış ki binlerce yengeç telaşla denize ulaşmaya çalışıyor. Ve güneş sabahın serinliğinde sıyrılıp yavaş yavaş yakıcı bir hal alıyormuş. Ve bu yüzden de yengeçlerin çoğu denize ulaşmadan yolda ölüyormuş. Bu koşan arkadaş da hem koşuyormuş hem de arada bir eğilip bir tane yengeç alıp denize fırlatıyormuş."
Bugün sabah telefonum çaldı. Arayan iş arkadaşımdı. Sesi kırık ve boğuktu. Ben, daha nasılsın, ne oldu dememe fırsat vermeden:
“Bugün işe gelemeyeceğim” dedi
“Neden?”, “Kardeşim öldü “
“Nasıl oldu? Hasta mıydı kardeşin? “
“Hayır! Bomba patlamış! “
Bilinen bir hikayedir. Latin Amerika sahillerinden birinde, adamın biri koşuyormuş. Bir de bakmış ki binlerce yengeç telaşla denize ulaşmaya çalışıyor. Ve güneş sabahın serinliğinde sıyrılıp yavaş yavaş yakıcı bir hal alıyormuş. Ve bu yüzden de yengeçlerin çoğu denize ulaşmadan yolda ölüyormuş. Bu koşan arkadaş da hem koşuyormuş hem de arada bir eğilip bir tane yengeç alıp denize fırlatıyormuş.
Bir başka koşucu arkadaşı yanında geçerken, “Sen ne yapıyorsun? “demiş.
“Bazıları kurtulsun diye denize atıyorum. “
“Ne fark eder ki, binlerce yengeç denize ulaşmadan ölecek. “
“Doğru diyorsun, ama denize attığım için çok şey fark edecek.”
Bana telefon eden bayan iş arkadaşım Afgan’dı, ama o da benim gibi göçmendi ve Avrupa’da yaşıyordu. Yani bir biçimiyle Avrupa’ya ulaşmayı, Avrupa’ya girmeyi ve burada oturum almayı becermişti. Kardeşi ise Afganistan’da yaşıyordu. Bütün çabasına rağmen Afganistan’dan çıkmayı becermemişti.
Bayan arkadaşım, zaman zaman iş yerinde kardeşini getirmek için ürettiği çözümleri bizimle paylaşırdı, fikrimizi sorardı ama o da başaramadı. Ve iki gün önce patlayan bir bomba ile kardeşi can verdi. Her nedense Avrupa’ya, bir biçimiyle postu seren göçmenler, bana koşan adamın arada bir eğilip denize attığı yengeçleri hatırlatıyor.
8 Ağustos 2022 / Ali Biçer
Yorum Yazın