Davul bilindiği gibi, çok bilinen ama hakkında çok az yazı yazılmış bir müzik aletidir. Sümerler, Eski Mısırlılar ve Hititler döneminde kullanılmıştır. En yaygın çalınan müzik aletlerin başında gelir; savaş, dans ve ibadet esnasında kullanılır. Sesi en çok uzaklara giden bir müzik aleti. Belki de bu yüzden Afrika yerlileri şifreli vuruşlarla kabileden kabileye haber yollamışlar. Etimolojik olarak bakarsak bence Davul sözcüğü İrani kökenlidir. Bugün Persler, Afganlılar Duhul, Kürtler dahol derler; iki deri arasında ki çukur anlamına gelir.KİSOÖyle bir hali var ki , san ki herkes davul çalabilir ama gerçek ustaları çok azdır. Yine de ünlü kemancılar, sazcılar, klarnetçiler de söz edildiği gibi ünlü davulcularda söz edilmez. Çok kullanıldığı halde davul biraz basit görülür, üvey evlat muamelesi yapılır. Anadolu’da zurnanın yedeği, destekçisi olarak gözükür.Kiso, davula yepyeni bir karakter getirdi. Yukarıda belirttiğim gibi davul, dans, Trans, savaş ve şifre aleti olarak kullanılıyordu. Kiso davula komedi yapmaya başladı. Kiso durarak, oturarak asla davul çalmazdı. Davul çalarken davulla dans eder, davula güreş tutar, davulla kavga eder ve davulla espri yapardı. Kiso davul çalıyorsa insanlar yerine göre halay çekiyor yerine göre de gülmekten kırılıyorlardı. Normalinde hep davul zurnaya ayak uydurur, eğer davulu çalan Kiso ise zurna davula ayak uydururdu.Avrupalılar, iş ahlaki ile ilgili olarak; “ne iş yaptığın değil nasıl yaptığın önemli” derler. Kiso, Davul çalmayı bir sanat haline getirdi ve davulla komedinin de yapılacağını Anadolu tarihinin bir köşesine yazdı. Ama kimse onun yeni bir şey yaptığını hiç fark etmedi.
Not: Kiso, Yozgat, Çekerek, Kırkdilim köyündendi. Kiso Kürtçe de kaplumbağa anlamına gelir. Asıl adı Musa idi ama birçok Kürt gibi oda adı ile değil namı ile çağrılıyor ve biliniyordu.
Yorum Yazın