
"(...)Biliyordu ki tek başına hayat ağırdı/Yine de geri çağırmadı..."
BİR MARTI HİKAYESİ
Bir martı tünemiş karşı dama
Gök bulanık
Hava soğuk
Biraz üşüyor
Biraz yalnız
Belli ki bir derdi var
Düşmüş gama
Düşünüyor
Bir yol ayırımında sanki
Ben öylece bakıyorum
Empati yapıyorum
Yarım saat
Bir saat
Tam iki saat geçti
İkinci bir martı pike yaptı
İki martı arasında bir duvar vardı
Aştı
Yanına yanaştı
Bizimki hiç oralı olmadı
Öbürü “seni seviyorum” dedi
.jpg)
Ciddiye almadı
“Seni seviyorum”
“Seven bekletmez “demedi
Ya da dedi ben duymadım
Yine yanaştı öbürü
“Seni seviyorum “
“Seven sevdiğinin yanında olur “
Demeyi de yedirmedi kendine
Boynunu eğmiyor
Sevgi sözcüğün karşısında
Yılışmıyor
Öbürü belli ki yüzsüz
“Seni seviyorum “diyor
Dümdüz
“Bir kere yaraladıysan o acı kolay dinmez
Dağları aşmasan inemezsin ovanın düzüne
İnsanın yüzü gülmezse
Sevmek ilaç ta olsa
Zamanında gelmezse
Can şenlenmez
Hem sadece sevmekle sorun çözülmez
Sevmek için sadece sevmek yetmez
Sadece sevmekle bir beraberlik yürümez “
Diye haykırmıyor diğerinin yüzüne
Ama gelen martı anladı her şeyi
Havalandı
Bir an havada kaldı
“Seni seviyorum “dedi
Döndü arkasını uzaklaştı
Bizimki arkasından
“Sevmesen de olur “diye bağırdı
Biliyordu ki tek başına hayat ağırdı
Yine de geri çağırmadı
Bizim martı
Başını kandının altına aldı
Denize iner gibi
Daldı
Öylece kaldı.
Bulut dağıldı
Güneş çıktı
Rahattı
Başını usulca kaldırdı
Etrafına baktı
Hayat bu
Ne giden eksi
Ne gelen artı
Der gibi
Kanatlarını açtı
Uçtu gitti
27 Ocak 2023









































Yorum Yazın