Van'ın Özalp ilçesinin İran sınırında yer alan Sefo Deresi'nde kamuoyunda "33 kurşun" olayı olarak bilinen 33 köylünün kurşuna dizilmesi olayına ilişkin karşılık bulmayan anıt talebi Meclis'e taşındı.
VANMED HABER MERKEZİ - DEM Partili Saray belediye eşbaşkanlarının "33 kurşun" olarak bilinen Sefo Deresi katliam bölgesinde bir anıt dikilmesi talebi kabul görmeyince DEM Parti Van Milletvekili Gülcan Kaçmaz Sayyiğit, İçişleri Bakanı Ali Yerlikaya tarafından yazılı olarak cevaplanması talebiyle Meclis başkanlığına önerge verdi.
1943 yılında İran'daki Kürt güçlerle ilişkileri olduğu gerekçesiyle askerler atrafından gözaltına alınan yöredeki 33 köylü, Sefo Deresi'ne götürülerek kurşuna dizilmiş bir kişi cesetlerin altında ölü taklidi yaparak kurtulmuştu.
Sayyiğit, önergesinde olayı şöyle aktardı:
"Geçmişte yaşanan trajedilerle yüzleşmemek acıların her daim canlı kalmasına sebep olmaktadır. Kürt meselesi eksenindeki tartışmalarda da yüzleşmeyi gerektiren birçok vaka bulunmaktadır. Bugüne kadar yanlış politikaların toplumsal bütünleşmeye verdiği zarara ilişkin bir çalışma yapılmadığı gibi yüzleşme noktasında da adım atılmamıştır. Seçim bölgem Van’da da Zilan katliamı başta olmak üzere halk arasında “33 Kurşun” olarak bilinen “Sefo Deresi Katliamı” hafızalardaki canlılığını korumaktadır. Söz konusu katliamın üzerinden 82 yıl geçmesine rağmen katledilenlerin temel talepleri karşılanmamıştır.
Oysaki 1943 yılında 29 Temmuz’u 30 Temmuz’a bağlayan gece, 33 Kürt köylüsü Van’ın Saray ve Özalp ilçelerine bağlı üç köyde sınırı ihlal ettikleri gerekçesiyle askeri birlikler tarafından gözaltına alınmış, dönemin 3’üncü Ordu Komutanı Orgeneral Mustafa Muğlalı'nın emriyle götürüldükleri Sefo Deresi'nde elleri arkadan bağlanarak diz çöktürülüp katledilmiştir. Her ne kadar Muğlalı yargılanıp suçlu bulunsa da dahli olan herkes cezalandırılmamış, köylülerden özür dilenip bir yüzleşmeye gidilmemiştir. Bu sebeple Sefo Deresi’nde yaşanan trajedi son bulmamış, yakınlarını kaybedenler açısından katliamın izleri silinmemiştir.
Buna bağlı olarak Saray ve Özalp halkının temel talebi, kemikleri dahi bulunmayan kurbanlar için bir anıtın dikilmesi, orada yakınları için bir dua okunacak imkanların yaratılmasıdır. Bunun sağlanması için de bir yüzleşme bilincinin oluşarak hiç değilse resmi bir özür dilemenin gerçekleşmesinin ciddi bir etki yaratacağı aşikardır. Katliamda yakınlarını kaybeden Saray Belediyesi eş başkanlarının anıt için yaptıkları başvurunun reddedildiği belirtilmektedir. Çünkü bugün de katliamın yaşandığı bölgenin askeri bölge ilan edilerek girişlere kapalı tutulduğu ifade edilmektedir. Buna rağmen bölge halkı ve katliamda yakınlarını yitirenler, bir anıtın yapılmasıyla toplumsal birlik ve barışın da güçleneceğini söylemektedirler."
Sayyiğit, konuyla ilgili bakana şu soruları sordu:
1 – Van’ın Saray ve Özalp ilçelerinde 1943 yılında 29 Temmuz’u 30 Temmuz’a bağlayan gece gözaltına alınan 33 kişiden 32’nin katledildiği olay hakkında arşivlerinizde hangi bilgi ve belgeler bulunmaktadır?
2 – Van’ın Saray ve Özalp ilçelerinden 32 yurttaşın katledildiği Sefo Deresi bölgesi neden yasaklı bölge ilan edilmiştir? Bunun hukuki dayanağı nedir?
3 – Van’da 82 yıl önce yaşanan katliamın yıldönümlerinde Sefo Deresi bölgesinde anmaya neden izin verilmemektedir? Bunun hukuki gerekçesi nedir?
4 – Van’da yaşanan Sefo Deresi Katliamın yaşandığı bölgenin askeri bölge ilan edilmesinin sebebi nedir? Katliamın yıldönümünde giriş ve çıkışlara izin verilmesi gündemde midir?
5 – Van’da 82 yıl önce yaşanan katliamın anısına anıt dikilmesi girişimlerinin reddedildiği doğru mudur? Kemikleri dahi bulunmyan yurttaşlar için bir anıt yapılmasına neden izin verilmemektedir?
Yorum Yazın