Zekeriya EKİNCİ yazdı: ŞANS

Çoğu zaman metafizik kavramlardan kendimizi kurtaramıyoruz.

Bunlardan bir tanesi de dua, ibadet ve iyilik yoluyla elde edeceğimize inandığımız şans kavramıdır.

Şans, gerekliliklerin kaynaklandığı bir dürtünün adıdır.

Diğer bir deyişle şans; evrenin doğasının temelini oluşturan, gereklilik sonucu devamlı ortaya çıkan ve bir gücün kendi içinde kendini değiştirmesi anlamına gelir.

Doğanın davranış biçimi olan “güç istenci” şans ile eşanlamlıdır.

Yeryüzünde her şey hareket halindedir. Bu hareketlilik, insan için, bazen yararlı bazen de zararlı sonuçlar doğurur. Olgu içinde oluşan yarar zarar ya da iyi kötü karşıtlıklarının önüne geçilemez. Ola ki bizim için yararlı ya da iyi bir sonuç doğurursa bu olgu, bunu kendimize şans olarak kabulleniriz.

İnsanın kendine şans çıkarabilmesi için parçacık fiziğine yönelik özel bir yaklaşım olan ve kuantum mekaniğinin her birini oluşturan atomun atomaltı parçacıkları elektronlarını, protonlarını, nötronlarını, mezonlarını, muonlarını, gluonlarını, fotonlarını vd. davranışlarını değiştirmesi gerekmektedir. Buna atomun arkasında saklanan Tanrı parçacığını görebilmek de diyebiliriz. Hatta yaratıcı gücün kendisini de.

Evren; aralarında mesafe bulunan birbirinden farklı nesnelerin birbirlerini etkilemeleri demekse eğer, şans diye bir şeyin -bilim gereği şimdilik- olamayacağının görülmesi demektir.

Böylesine bir yargı, insan dilinin sınırları içerisinde tutsak ediyor gibi görünse de gerçek budur ve bu gerçeği kabullenmekten başka çare olmamalıdır.

İyi şanslar!...