Zekeriya EKİNCİ yazdı: SEVGİ SOKAKTA ÜŞÜR

Sevgi yaradılış nedenidir.

Yaradılış ilahi bir aşk serüvenidir yaşamak adına. Yaşamak önce kendini ve sonra diğerini sevmektir. Diğeri dediğimiz insandır, bitkidir, hayvandır, dahası topraktır, su, ışık, rüzgâr ve taştır. Peygamber kucağında Kedi Müezza, sokakta havlayan Pamuk Prenses, havada güvercin, dalda böcek, çiçekte arı, yerde karıncadır…

Doğanın varlığıdır bizi biz eden.

Dengeli ekosistemdir bizi yaşatan.

O halde bu zulüm, bu yıkım niye?

Örneğin nedendir sokak hayvanlarına karşı nefretimiz?

Sokaktan bir can alalım evimize. Hastaysa iyileşmesine yardımcı olalım. Açsa doyuralım, susuzsa su içirelim. Ya da parklarda kulübeler yaptıralım üşümesinler, ezilmesinler diye. Adlarıyla çağıralım, sevgiyle okşayalım. Onlara yaradılış nedenimizi hissettirelim.

Siz hiç yavrusu ezilip ağlayan bir kedi gördünüz mü?

Gözlerinizin içine bakarken gözlerine sinen o hüznü görseydiniz eğer sevgiyle yüklenirdiniz. Çünkü yavru kediler de anne kediler için birer candır. Can canı sevmezse eğer, candan can çıkar. Canın candan çıkması Yaradan’ı yaralar.

O halde ne yapmalı?

Gelin birlik olalım, sokak canlarına bakanlara devletten aile yardımı sağlayalım.

Gelin birlik olalım, sokak canlarına karşı yerel yönetimlerin duyarsızlığını bir daha, bir daha ve bir daha kınayalım.

Gelin birlik olalım, hayvanlara yönelik ölüm yasasının göstermelik söylemlerle değişmeyeceğini kavratalım.

Gelin birlik olalım, hayvanlara adaleti sağlayalım.

Gelin birlik olalım, modern ülkelerde sokak hayvanlarına verilen hakları kendi ülkemize uyarlayalım.

Gelin birlik olalım, her insanın içinde hareketsiz yatan ve güzelliğiyle açmayı bekleyen sevgi çiçeğini tomurcuğun dışına taşıralım…

Uygulama amaçlı bir öğrenmedir sevgi.

Diğer bir deyişle benzersizliğini keşfetme, benzersizliğini nasıl geliştireceğini öğrenme, sonra da bunu doğayı oluşturan birimlerle ve özellikle sokak hayvanlarıyla paylaşmadır.

Az da olsa bilimesel ve tasavvufi inancı olanın biraz hayvan sevgisi vardır.

Sevgiye kıvılcım gerek.

Bağrına basacağın bir can, senden bir parça olur. Birkaç hafta sonra da olsa gidişi acı verir sana. Çünkü o, bir diğer sensin artık.

Demiştim ya hani “gibidir ölüm” şiirimde:

/bir yakınını kaybetmek gibidir ölüm

gerisi hep resminde kalır./

Başkaları dedi diye değil, verdiği haz için, yaradılış nedenimiz olduğu için, sevginin bedeli sevgi olduğu için sevelim hayvanları.

Dışarıda yağmur, sokakların sesi kulaklarımda, üç kedili yalnızlığım, odam ve sevginin renginde gezinen hüznüm:

Sevgi sokakta üşür!