Zekeriya Ekinci: Her şiir kendi dilince güzeldir

Hâfız-ı Şirâzi Divanı, 270. Gazel (Farsça aslı/Türkçe çevirisi)

_______________

Derd-i aşkî keşîde’em ki mepors

Zehr-i hecrî çeşîde’em ki mepors

Geşte’em der cihân u âhir-i kâr

Dilberî berguzîde’em ki mepors

Ançonan der hevâ-yı hâk-i dereş

Mîreved âb-i dîde’em ki mepors

Men be gûş-i hod ez dehâneş dûş

Sohenânî şenîde’em ki mepors

Sûy-i men leb çi mîgezî ki megûy

Leb-i la’lî gezîde’em ki mepors

Bîtu der kulbe-i gedâî-yi hîs

Renchâî keşîde’em ki mepors

Hemçu Hâfiz garîb der reh-i aşk

Be mekâmî resîde’em ki mepors

(fâilatün mefâilün feilün)

Öyle bir aşk derdi çekmişim ki sorma

Öyle bir ayrılık zehri tatmışım ki sorma

Dolandım tüm dünyayı, işin sonunda

Bir dilber seçmişim ki sorma

Kapısının toprağını arzulamaktan

Gözyaşlarım bir akar ki sorma

Kendi kulağımla dün gece onun ağzından

Öyle sözler işitmişim ki sorma

“Konuşma” diye bana bakıp sus edersin

Öyle bir lâl dudak ısırmışım ki sorma

Kendi yoksulluk kulübemde sen yokken

Öyle çileler çekmişim ki sorma

Hâfız gibi garip, aşk yolunda

Öyle bir makama gelmişim ki sorma