Prof. Dr. Ahmet ÖZER yazdı: KORONA VE KARANTİNA

Bu Korona iletti çok uzadı ve bize küreselleşme ve ulus devletlerle ilgili iki şey gösterdi.

1. Küreselleşme denilen olgu, musibetleri yaymada gösterdiği mahareti onları önlemede gösteremedi. Ulus üstü kuruluşlar da lazım olduğu bir dönemde maalesef çuvalladı.

2.Devletlerin gücü, afra tafrasının ancak kendi vatandaşına yettiği görüldü; küçük bir virüs karşısında bile ne kadar acze düştüğü ayan beyan orta ya çıktı.

Dolayısıyla iş çok uzadı. Böyle giderse daha çok can alacak ve dünyanın canını daha çok sıkacak gibi görünüyor.

İstemeyerek Oyuncusu Olduğumuz Bu Korku Filmin Nasıl Son Bulacağı Bizim Elimizde!

Dennis Carroll, virüslerin yayılmasını iki temel nedene bağlıyor; birinci neden dünya nüfus artış hızı:

son yüzyılda dünya nüfusu 6 milyar kişi arttı. 21. yüzyılın sonunda da 4-5 milyar insan daha eklenecek. Bu nüfus yoğunluğu büyük eko-siteme zarar veriyor. İnsanların hayvanların yaşamlarına daha fazla girmesi ile bu virüslerin yayılma hızı artıyor.

İkinci neden devletlerin ve toplumların ataleti ve değişen dünyaya kendilerini adapte edememeleri ve değişememeleri.

Netflix’te Pandemic adlı dizide de yer alan Mr. Carroll, “bir virüs yayılması öngörülüyordu ve buna uygun düzenlemeler yapılmadı” diyor ve ekliyor. Böyle bir global olayın karşısında global diyaloğun olmamasını hayretle izliyorum.”

İnsanlığı bekleyen önemli bir sınav var. Ya sürdürülemez olan bu düzeni hep birlikte değiştireceğiz ya da hep birlikte daha büyük krizlere yelken açacağız.

Oysa dünyamız bu kriz ile mücadele edecek zenginliğe, bilgi birikimine de sahip. İhtiyacımız olan şey kapsayıcı, onarıcı, birleştirici, zayıfı kollayan bir liderlik anlayışı.

Evet; İstemeyerek oyuncusu olduğumuz korku filminin nasıl son bulacağı bizim elimizde.

Birbirimize ne kadar ihtiyacımız olduğunu daha iyi anlamış insanlar olarak ülkemizde toplumsal barışı yeniden inşa edebiliriz.

Otoriter iktidarlara teslim olmadan, kendine, komşusuna, toplumuna güvenen aktif vatandaşlar olarak bizler bu filmin sonunu hepimizin gurur duyacağı bir “mutlu son” ile bitirebiliriz.

Bizden sonraki nesillere mutlu bir başlangıç bırakabiliriz.